Hoe vaak doe jij iets omdat het zo hoort — terwijl het eigenlijk niet goed voelt?

Eigen regie, het klinkt misschien wat groot of abstract. En toch vind ik het een van de mooiste begrippen die er zijn. Want voor mij raakt het precies aan iets wat zo fundamenteel is: aan je eigen roer staan.

Eigen regie betekent voor mij dat je keuzes mag maken die voor jóu goed voelen. Dat je jezelf mag zijn. En dat je jezelf ook vooraan mag zetten — zonder dat je daar een reden voor hoeft te hebben.

Maar wat het precies inhoudt? Dat verschilt per persoon. Voor de één betekent eigen regie leren grenzen aangeven. Voor de ander is het keuzes durven maken, hulp durven vragen, of stoppen met leven vanuit de verwachtingen van anderen. Soms gaat het over grote beslissingen. Soms zit het in een klein moment van bewust stilstaan — even ruimte maken om te voelen wat voor jou goed voelt, los van wat “hoort”.

En dat tweede is misschien wel het meest onderschatte: die kleine momenten. Want eigen regie begint niet bij een grote doorbraak. Het begint bij trede voor trede kijken, zonder alles meteen te hoeven overzien.

Het betekent ook niet dat je alles alleen moet doen, of dat je altijd alles onder controle hebt. Wel dat dat jij eigenaar blijft van jouw proces, jouw gevoelens en jouw keuzes.

En misschien niet geheel onbelangrijk, jezelf serieus nemen is niet hetzelfde als egoïstisch zijn. Eigen regie gaat niet over harder worden of alleen aan jezelf denken. Het gaat over trouw blijven aan wat jij nodig hebt — zodat je niet steeds verder van jezelf verwijderd raakt.

Dat kan soms best lastig zijn. Kiezen voor jezelf vraagt bewustwording. Het vraagt vertrouwen in jezelf. En soms ook de moed om dingen anders te doen dan je gewend bent.

Maar juist dáár begin je dichter bij jezelf te komen. Niet omdat iemand je dat vertelt, maar omdat je het zelf voelt. Stapje voor stapje.

Niet perfect weten wat je wilt, is óók onderdeel van eigen regie.